Historia pizzy — od neapolitańskich uliczek do całego świata

← Wróć na blog Pizza, choć dziś kojarzy się z całymi Włochami, narodziła się w Neapolu. Już w starożytności piekło się tam płaskie placki z ciasta, oliwy i ziół — tanie, sycące i dostępne dla każdego. To właśnie w neapolitańskich zaułkach XVIII wieku pizza stała się jedzeniem ulicznym: sprzedawano ją prosto z pieca robotnikom i rybakom. Przełom nastąpił w 1889 roku. Pizzaiolo Raffaele Esposito przygotował dla królowej Małgorzaty (Margherity) Sabaudzkiej pizzę w barwach włoskiej flagi: czerwone pomidory, biała mozzarella i zielona bazylia. Królowej tak zasmakowała, że danie na jej cześć nazwano „Margherita" — i tak jest do dziś. Prawdziwą światową karierę pizza zawdzięcza włoskim emigrantom, którzy na przełomie XIX i XX wieku zabrali ją za ocean. W Stanach Zjednoczonych pizzerie zaczęły wyrastać w Nowym Jorku, Chicago i New Haven, a po II wojnie światowej — gdy żołnierze wracali z Włoch — pizza rozlała się na cały świat. Dziś pizza ma tysiące odmian: cienka i chrupiąca po neapolitańsku, gruba i sycąca po chicagowsku, składana na pół w Nowym Jorku. Łączy je jedno — proste, dobre składniki i piec, w którym rodzi się magia. U nas, w d'Artagnan Pub & Pizza, wypiekamy ją z szacunkiem dla tej tradycji.